De sefardiem die zich in Amsterdam vestigden waren zich bewust van hun joodse afkomst, maar stonden door hun leven als converso (bekeerling tot het christendom) vaak verwijderd van de tradities en gebruiken van het jodendom. Zij vormden een hechte gemeenschap met eigen scholen, begraafplaats, armenzorg en voorzieningen voor koosjer voedsel met een sterke eigen identiteit; toch integreerden zij volledig in de Amsterdamse en Nederlandse cultuur en samenleving.

De schriftelijke neerslag van de sefardische levensbeschouwing, geschiedenis, idealen en onderwijs is geconcentreerd in bibliotheek Ets Haim. De handschriftencollectie bevat veel tot nu toe ongepubliceerd materiaal, vaak geschreven of gekopieerd door docenten, studenten en alumni van Ets Haim, waaronder bijbelcommentaren, essays, preken, poëzie en historische literatuur, evenals liturgische werken en muziek. De gedrukte boeken laten zien dat Amsterdam het centrum was van de vrije pers, waarvan de hele joodse wereld mocht profiteren.

Het is ook interessant om te zien hoe deze gemeenschap omsprong met de vrijheid van drukpers en meningsuiting: lang niet alles wat werd geschreven is in gedrukte vorm onder het grote publiek verspreid. Een belangrijk genre is dat van de literatuur “ter versterking van het joodse geloof”. Om te voorkomen dat dit door de niet-joodse omgeving zou worden gezien als polemiek tegen het christendom, circuleerden deze teksten intern als handschrift, maar werden niet in druk uitgegeven in de overtuiging dat wie anderen respecteert zelf met respect behandeld wordt.